เท็ดดี้ สต๊อดดารด์ และครูทอมป์สัน
- +



ของในห้องแจกของแจกฟรีทุกชิ้น

^ประกาศ pordoo.com คือเว็บสำหรับแจกสิ่งของ สมาชิกสะสมพอยท์ภายในเว็บเพื่อนำไปแลกของรางวัลที่ต้องการ
พอยท์ได้มาจากไหนบ้าง?
1.สมัครสมาชิกรับ 100 พอยท์
2.กดรับจากAdmin สัปดาห์ละ 100 พอยท์
3.สมาชิกคนอื่นกดให้พอยท์ (กดที่กล่องของขวัญ)
แจก 2,000 พอยท์ทุกสัปดาห์ รอบ6 คลิ้กเลย

ผู้เขียน หัวข้อ: เท็ดดี้ สต๊อดดารด์ และครูทอมป์สัน  (อ่าน 303 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ anastasiaTopic starter

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 105
  • พอยท์: 0
    • ดูรายละเอียด
  • คอมเมนต์สินค้า: (3)
คุณครูทอมป์สันได้โกหกนักเรียนชั้น ป. 5 ทั้งชั้นของคุณครู
 ตั้งแต่วันแรกซะแล้ว...
 
 คุณครูบอกว่า..."
ครูรักเด็กๆ เท่ากันทุกคน..."  แต่นั่นก็เป็นไปไม่ได้...
 
 เพราะว่า...มีเด็กตัวเล็กๆ ท่าทางขี้เกียจคนหนึ่่่่่่่่่่ง ชื่่่อ เท็ดดี้ สต๊อดดารด์
 
 ที่ทำให้ครูทอมป์สันต้องจับตาดูเท็ดดี้มาเป็นเวลาหนึ่่่งปีเต็ม  และ สังเกต
ว่า เขาไม่ค่อยเล่นกับเด็ก คนอื่นๆ สักเท่าไหร่
 เสื้อผ้าของเขาสกปรก และเขาตัวเหม็นหึ่งอยู่ตลอดเวลา
 และบางทีเท็ดดี้ก็เกเรมากด้วย....
 
 ครูทอมป์สันสนุก และสะใจกับการตรวจงานของเท็ดดี้  ด้วยหมึกสีแดง
 ที่กากบาทไปหนาๆ และใส่ตัว F ตัวใหญ่ๆ ลงไปบนหัวกระดาษ
 
 ที่โรงเรียนที่คุณครูทอมป์สันสอน - - -
 ครูทุกคนจะต้องทบทวนประวัติของเด็กแต่ละคน
 
 และครูทอมป์สันก็ไม่ยอมตรวจประวัติของเท็ดดี้จนกระทั่งเหลือแฟ้มสุดท้าย
 
 แต่เมื่อคุณครูได้ตรวจแฟ้มของเขา  ครูทอมป์สันก็แปลกใจใหญ่
 
 เมื่อพบว่า ….
 
 ครูชั้น ป. 1 ของเท็ดดี้วิจารณ์ไว้ว่า...
 
 
"น้องเท็ดดี้เป็นเด็กที่ฉลาด และร่าเริง ทำงานเรียบร้อย มารยาทดี เป็นเด็กที่
 น่ารักมากทีเดียว"

 
 คุณครูที่สอนเท็ดดี้ตอน ป. 2 เขียนว่า...
 
 
"เท็ดดี้เป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก เพื่อนๆ ชอบเขากันทุกคน" "แต่เขากำลังมีปัญหา....
 เพราะแม่ของเท็ดกำลังป่วยหนัก และชีวิตในเวลาต่อมา
ทางบ้านของเท็ดดี้ต้องลำบากมากๆ"
 
 คุณครูที่สอนเท็ดดี้ตอน ป. 3 เขียนว่า...
 
 
"เท็ดดี้เสียใจมากที่สูญเสียแม่ไป  เขาพยายามระงับใจเต็มที่แล้ว
 แต่คุณพ่อก็ไม่ค่อยให้ความรัก  ความสนใจเขาเท่าไหร่...
ชีวิตครอบครัวเขาต้องส่งผลกระทบต่อเขาแน่ๆ
 หากไม่มีใครยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ"

 
 คุณครูที่สอนเท็ดดี้ตอน ป. 4 เขียนว่า...
 
 
"เท็ดดี้ไม่ยอมเข้าสังคม และไม่ค่อยสนใจการเรียนเท่าที่ควร ไม่ค่อยมีเพื่อน  และชอบหลับในห้องเรียน"
 
 หลังจากอ่านจบ  คุณครูทอมป์สันรู้ถึงปัญหาแล้ว และอับอาย
ในการกระทำของตนเองมาก...
 
 ครูทอมป์สันรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิมขึ้นไปอีก...เมื่อนักเรียนในห้องซื้อ
ของขวัญวันคริสต์มาสมาให้ ทุกคนห่อของขวัญด้วยกระดาษสีใส พร้อมผูกโบว์อย่างดี... ยกเว้นแต่ของ...เท็ดดี้!
 
 ของขวัญของเท็ดดี้ถูกห่ออย่างหยาบๆ ในกระดาษลูกฟูกหนาๆ
 ที่ได้มาจากถุงใส่กับข้าว
 
 ครูทอมป์สันกัดฟันเปิดกล่องของเท็ดดี้ดู กลางกองของขวัญอื่น ๆ
 
 เด็กบางคนเริ่มหัวเราะเมื่อเห็นว่าเท็ดดี้ให้กำไลลูกปัดที่มีลูกปัดขาดหายไป
 กับขวดน้ำหอมที่เหลือน้ำหอมอยู่ก้นขวด...แก่คุณครู
 
 ครูทอมป์สันหยุดเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ด้วยการกล่าวขึ้นว่า...
 
 
"กำไลอันนี้สวยเหลือเกิน"....แล้วสวมมันไว้ที่ข้อมือทันที
 จากนั้นจึงฉีดน้ำหอมลงบนข้อมือด้วย....
 
 เท็ดดี้ สต๊อดดารด์ นิ่งอยู่นาน...และแล้วก็พูดขึ้นว่า...
 
 
"ครูทอมป์สันครับ... วันนี้ครูตัวหอมมาก...เหมือนที่แม่ผมเคยหอมเลยครับ"
 
 หลังจากที่นักเรียนทุกคนกลับบ้าน คุณครูทอมป์สันก็นั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมง
 
 วันรุ่งขึ้น... คุณครูเลิกสอนหนังสือ  เลิกสอนการเขียน  และเลิกสอนคณิตศาสตร์
 
 คุณครูเริ่มสอนเด็กๆ ด้วยวิธีใหม่แทน...
 
 คุณครูทอมป์สันเอาใจใส่เท็ดดี้เป็นพิเศษ  เมื่อครูพยายามช่วยเขา
 จิตใจของเขาก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง...
 
 ยิ่งครูให้กำลังใจเท็ดดี้เท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตอบรับเร็วขึ้นเท่านั้น
 
 ภายในสิ้นปีนั้น....
 
 เท็ดดี้ได้กลายเป็นเด็กที่เก่งที่สุดในห้อง
 
 และแม้ว่าคุณครูจะบอกว่าครูรักเด็กทุกคนเท่ากัน
 
 เท็ดดี้ก็ได้กลายไปเป็น "ศิษย์โปรด" ที่สุด
ของครูไปเสียแล้ว...
 หนึ่งปีต่อมา.... คุณครูพบจดหมายสอดอยู่ใต้ประตู จดหมายนั้นมาจากเท็ดดี้
 
 เขาบอกคุณครูว่า....
"คุณครูเป็นครูที่ดีที่สุดที่เขาเคยมีมา"
 หกปีต่อมา...ครูก็ได้รับจดหมายจากเท็ดดี้อีก เขาบอกว่า...
  ."เขาเรียนจบ ม.ปลายแล้ว...."
 
 "คะแนนเป็นอันดับสามของระดับชั้น  และคุณครูยังคงเป็นครูที่ดีที่สุดที่เขาเคยเจอมาในชีวิต"

 

 สี่ปีหลังจากนั้น.... คุณครูก็ได้รับจดหมายอีก...เขาบอกว่า...
"แม้ว่าชีวิตเขาจะลำบากบ้าง   เขาก็ไม่ได้เลิกเรียนหนังสือ และจะจบปริญญาตรี ในเร็วๆ นี้ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง (เหรียญทอง)"
 และยังย้ำกับครูทอมป์สันว่า   
"คุณครูเป็นครูที่ดีที่สุด และเป็นครูคนโปรดที่สุด ในชีวิตของเขา..."
 
อีกสี่ปีต่อมา...ครูทอมป์สันได้รับจดหมายอีกฉบับหนึ่ง...
 
 ครั้งนี้เขาอธิบายว่า....
"หลังจากที่เขาได้รับปริญญาตรีแล้ว
 เขาตัดสินใจที่จะเรียนต่ออีก"

 
 จดหมายนั้นอธิบายว่า...
"คุณครูยังเป็นครูคนที่ดีที่สุดที่เขาเคยมีมา"
 
 คราวนี้ชื่อของเขายาวขึ้นกว่าเดิม  จดหมายนั้นลงชื่อว่า...
 
 
นพ. ทีโอดอร์ เอฟ สต๊อดดารด์
 
 จากนั้น....ในฤดูใบไม้ผลิ...เขาไ้ด้ส่งจดหมายมาอีก...
 
 เท็ดดี้บอกว่า...
เขาได้เจอหญิงสาวคนหนึ่ง และกำลังจะแต่งงานกัน
 
 
เขาอธิบายว่า...พ่อของเขาได้จากไปแล้วเมื่อสองสามปีก่อน และเขา หวังว่าคุณครูทอมป์สันจะยอมตกลงไปนั่งแืทนที่พ่อ-แม่เจ้าบ่าว ในงานแต่งงานของเขา...
 
 แน่นอนที่สุด ครูทอมป์สันได้มาในงานแต่งงาน  ลองทายดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น
 
 คุณครูใส่กำไลข้อมือเส้นนั้น เส้นที่มีลูกปัดหายไปหลายลูก
 
 และฉีดน้ำหอม...ที่เท็ดดี้จำได้ว่าแม่เขาฉีดตอนที่ฉลองเทศกาลคริสมาส
ครั้งสุดท้ายด้วยกันกับเขา...
 
 ครูกับศิษย์กอดกันกลม  และคุณหมอเท็ดดี้ก็กระซิบข้างหูคุณครูทอมป์สันว่า...
 
 
"ขอบคุณมากนะครับคุณครู...ที่เชื่อในตัวผม!" "ขอบคุณมากที่ทำให้ผมรู้สึกมีความสำคัญ  และแสดงให้ผมเห็นว่าผมสามารถ ที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ได้"
 
 ครูทอมป์สันกระซิบตอบ...พร้อมน้ำตานองหน้าว่า...
 
 
"หมอเท็ดดี้... เธอเข้าใจผิดแล้วล่ะ  เธอต่างหากที่สอนครูว่า...
 ครูสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ได้"
 
"ครูไม่รู้จัก...."การสอน"...จนกระทั่งครูได้พบ  และได้รู้จักเธอนั่นแหละ"



ที่มา: http://202.143.129.18/kmchainat/?name=research&file=readresearch&id=40
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25 เมษายน 2017, 01:04:57 โดย smf »

แท็ก:
 
แชร์บทความ...
โค้ดแบบ forum
(BBCode)
โค้ดแบบ site/blog
(HTML)